nlenfrde

Wat Herken Ouderverstoting betreft is er in de toekomst geen rol meer voor jeugdbescherming bij scheidingskinderen. Van de nu 428.000 kinderen in hun web, is meer dan 50% scheiding gerelateerd.

Kon men in het verleden nog wegkomen met de Koninklijke weg, omdat men had verzonnen dat rust het beste zou zijn, daar is sinds de presentatie van Tavecchio/Stams op 10 november 2017 mee afgerekend. 

Doordat ouders zich niet meer zo makkelijk opzij laten zetten, laten uitbannen, staat hun verdienmodel onder druk. Daarnaast zijn ouders beter voorgelicht en mondiger. De sociale media doet de rest, daar ouders het zat zijn en niet schromen om klachten in te dienen en daarbij gerust de namen noemen van jeugdbeschermers (voorheen gezinsvoogden geheten) die misbruik maken van hun positie.

Jeugdbeschermers die bij ouderverstoting een positief verschil willen maken en de verstoter aanspreken op gedrag, worden teruggefloten door de directie.

Met andere woorden, deze mensen, onder in de voedselketen, hebben ondankbaar werk. Of ze moeten mee werken aan mishandeling of ze worden van de zaak gehaald.

Zo leuk is hun werk niet meer!

Een logisch vervolg is een tekort aan jeugdbeschermers. De rechtbanken luiden de noodklok via hun uitspraken: 

Verschillende uitspraken waarin artikel 4.2.2, eerste lid, Besluit Jeugdwet de hoofdrol speelt. In dit artikel staat: “Binnen vijf werkdagen nadat de gecertificeerde instelling is belast met de uitvoering van de ondertoezichtstelling en zij hiervan in kennis is gesteld, wijst de gecertificeerde instelling een gezinsvoogdijwerker aan en vindt het eerste contact plaats tussen de gezinsvoogdijwerker en de minderjarige en de met het gezag belaste ouder of voogd.” 

In sommige gevallen kan de GI zelfs niet ter zitting verschijnen:

Het klinkt gek, maar voor ons een goede ontwikkeling. Blijf gezamenlijk ageren, pik de handelingsverlegenheid en handelingsonbekwaamheid niet (meer)! Net zo lang totdat ook de directies, het ministerie, de rechters, de wethouders, inzien dat meer dan 50% van de 428.000 kinderen die nu bij jeugdbescherming zitten, daar niet thuis horen.

Jeugdbescherming functioneert als de pyromaan bij de brandweer. Zij kunnen het positieve verschil niet maken. Niet goed geschoold, gemakzuchtig, niet werken aan de juiste professionaliteit gaat zich steeds meer wreken.